Skep ‘n Gebedskultuur in die gemeente!

Gemeenteleiers word dikwels oorval deur moedeloosheid, want na baie probeerslae met kursusse , preke , gaspredikers – sukkel sommige  lidmate en gemeentes steeds om gereelde gebedsaksies op die been te kry. Ek dink die oplossing is om  mense bewus te maak dat die belangrikheid van gebed in’’n  gesindheidsverandering van denke en hart geleë is. Ons moet ons energie fokus om ‘n volhoubare gebedskultuur in gemeentes te vestig. Om ‘n kultuur te vestig is iets anders as om programme aan te bied, nou en dan daaroor te preek en dink dat dit tot ‘n permanente verandering sal lei. Programme, kursusse en prediking oor gebed het defnitief ‘n plek in die strategie om ‘n gebedskultuur te vestig, maar moet deel vorm van die oofhoofse strategie, want daar is geen kitsoplossing, as jy die kultuur van ‘n gemeente wil verander nie. Hier volg slegs ‘n paar wenke, indien ‘n gemeente ‘n gebedskultuur wil vestig:

• ‘n Gemeente moet beleef dat hulle leiers (veral ook leraars) ‘n opregte, Geesvervulde  en ryke  gebedslewe het;
• Lidmate moet bewus wees daarvan dat hulle geestelike leiers gereeld vir hulle bid;
• Dit moet bekend wees dat gebed in die gemeente prioriteit geniet. Indien iets ‘’n prioriteit is, sal dit heel eerste kom, as die aktiwiteite van die gemeente aangekondig word ;
• Daar moet gereeld en baie positief oor gebed gepraat word;
• Mense moet nie skaam gemaak word omdat hulle te min bid nie, hulle moet eerder deur vertellings van gebedsverhoring gemotiveer word. Negatiewe motivering bring maar min permanente veranderings in mense se lewe;
• Doen baie moeite om in die erediens die aandag op gebed te vestig;
• Dalk het sommige gemeentes te gou die weeklikse dissipline van ‘n gebedsbyeenkoms (in watter vorm ook al) afgeskaf, sonder om iets in die plek te plaas. Daar gaan altyd mense wees wat ‘n behoefte (en gawe) het om weekliks iewers saam te bid;
• Gee gereelde erkenning aan die gebedsgeleenthede in die gemeente soos eredienste , kleingroepe, Bybelstudies, vergaderings, aksiegroepe en huisgodsdiens.
• Stel ‘n weeklikse gemeentelike gebedsbrief op en stel dit beskikbaar aan al die groepe;
• Gebruik die elektroniese media as herinneringsmedium;
• Maak mense bewus dat gebed ‘n integrale deel van hulle lewe vorm – die asemhaling van hulle geestelike lewe is;
• Herinner hulle daaraan dat ‘n geseende gebedslewe die gevolg van ‘n lewende verhouding met Jesus is;
• ’n Volhoubare kultuur word oor jare geskep, maar jy moet iewers begin. Om ‘’n denkskuif teweeg te bring kan ’n projek of program(bv. 40 dae doelgerigte lewe of  gebedskursus )vir sommige gemeentes nuttig wees, maar die volhoubaarheid gaan afhang van goeie leierskap en harde werk. Volhoubaarheid word veral deur aktiwiteite soos die “Seisoen van Luister” bevorder, want dit is ‘’n omvattende projek met  ’n langdurige en deurlopende aanleer van nuwe lewenstyl.
• Watter strategie julle ookal volg, sorg net dat al die geestelike leiers saamdink , saambid en saam eienaarskap vir vestiging van ‘’n gebedskultuur” aanvaar!

Die geheim om ’n gebedskultuur te vestig begin – daar waar jy self begin bid!!!!!!

Die regte barometer van ‘n gemeente se geestelike groei en funksionering is gelee is in die prioriteit wat die gemeente aan gebed gee. Die geestelike barometer van ’n gemeente is dus iets anders as waarmee die wêreld sukses meet. Die wêreld meet sukses aan getalle, finansiële sukses en projekte. Daarom hou ek nie van die term “suksesvolle gemeentes” nie – dit is ’n term wat te veel met wêreldse persepsies gelaai is.

So die vraag moet nie wees- Wanneer is die kerk suksesvol? nie. Ons moet eerder vra : Wanneer is ’n gemeente geseënd?

Anders gestel : Hoe weet die wêreld dat die kerk uniek is? As die kerk hom met sy unieke roeping besig hou.

Gebed is die unieke roeping van die kerk op aarde. Die openbaring van die die kerk geskied wanneer lidmate saamkom om te bid. 1 Tess 5:17 roep gelowiges op om in alle omstandighede te bid. Rom 12 :12 roep die kerk om nie op te hou daarmee nie. Martin Luther het gebed die Christen se werk en beroep genoem. Soos wat ’n tandarts met mense se tande besig is en die mielieboer met mielies besig is,so behoort die Christen met gebed besig te wees.

Die kerk se unieke taak begin by gebed. Hierdie gebed word dan omgesit in gebedsdade wat die lewenswandel met die Here in die gemeenskap demonstreer. Die kerk wat regtig sy unieke roeping uitleef, is besig om (as gestuurde wat in teenwoordigheid van God leef ) in die wêreld ’n verskil te maak. Gemeentes wat God se unieke roeping wil uitleef en wil groei, kan dit alleen doen as hulle die nodige prioriteit aan gebed en ’n lewenstyl in teenwoordigheid van God gee. ’n Biddende gemeente is ’n geseende gemeente wat sy unieke roeping in die samelewing uitleef !!

As ons dus ’n barometer vir seën wil aanlê, dink ek nie ons moet verder soek as gebed nie. As ons dus na modelgemeentes soek waarby ons iets kan leer: Soek dan na gemeentes wat ’n gebedskultuur het!

Attie Barnard stel dit so: “ Nêrens word die rypheid van ons geloof en die diepte van ons geestelike lewe en omvang van ons geestelike groei so duidelik sigbaar as in ons gebedslewe nie. Daar bestaan ook geen ander moontlikheid om in ons geloof te groei of voluit vir die Here te werk of sterker te leer liefhê, as langs die weg van ’n intensiewe gebedslewe nie”

Die Nederlandse teoloog H Veldkamp het dit so verwoord: –“Die geskiedenis van die koninkryk van God is die geskiedenis van gebed. Oorwinnings en neerslae wissel mekaar af, al namate daar baie of min gebid word. Die vraag hoe dit met die kerk gaan, hang af van hoe dit met die gebed staan

As jy vandag ’n antwoord wil hê op die vraag: Wanneer is ’n jou gemeente geseend? Kyk na jou gemeente se gebedskultuur - dan sal jy weet!!!!

Quintus